Het nieuwe werken live: de presentatie

Hierbij ook de presentatie van het Nieuwe Werken live:

Het Nieuwe Werken Live

View SlideShare presentation or Upload your own.

Beam me up Scotty: Het Nieuwe werken Live (inclusief video)

>

Gisteren heb ik gelijktijdig in Houten en Amsterdam een lezing gegeven. Tegelijkertijd, echt waar. Normaliter zou het al onmogelijk zijn om na elkaar een lezing te geven gezien het feit dat er iedere ochtend tussen Houten en Amsterdam een enorme file staat. Nee, dit was een nieuwe dimensie in presenteren; ik werd in Houten opgenomen en via het Internet overgestraald naar Amsterdam. ‘Technisch al te complex’ zult u zeggen, maar vandaag gebeurde dat met een zogenaamde Microsoft Round Table. Dat is een ingenieus apparaat waarin 4 webcams zijn verwerkt en hierdoor is-ie in staat om een beeld van 360º te geven. Dus als je aan het vergaderen bent, kan men aan de overkant iedereen aan tafel zien zitten. Degene die spreekt, wordt door de Round Table automatisch groter in beeld gebracht.

Ik wil voorstellen dat we allemaal zo’n Round Table aanschaffen (ergens tussen de 2000 en 2500 euro) en dan gebruiken voor al onze vergaderingen. Ik denk dat dat heel veel files gaat schelen.

Ik merk dat in het bedrijfsleven steeds meer belangstelling bestaat voor ‘het nieuwe werken’, maar dat hier in de accountancy nog steeds met grote scepsis tegen aan gekeken wordt. Alexander Leppink liet tijdens de accountancydag nog zien hoe BDO al deze nieuwe technologie inzet. Uit de evaluatie bleek dat toch weer veel mensen dit te ver vinden gaan of denken dat het te duur is voor een ‘klein’ accountantskantoor. Dat is gek, want door onder andere Web 2.0 zijn dit soort technieken relatief goedkoop en soms ook wel gratis. Projectmatig samenwerken zou u bijvoorbeeld door middel van de door mij eerder besproken dienst ‘37signals’ kunnen doen. Het enige wat u daarvoor nodig heeft, is een internetverbinding en een credit card. Die laatste heeft u nodig om af te kunnen reken, maar er is ook een eenvoudige gratis versie.

Terug naar het nieuwe werken, want wat bedoel ik daar nu eigenlijk mee? Binnen onze organisatie hebben we dat als volgt verwoord: ‘In 2010 kan iedere medewerker vanaf iedere plek op ieder tijdstip werken aan iedere klant en heeft toegang tot de voor hem relevante kennisbronnen’. Dat lijkt simpel, maar houdt impliciet in dat al het papier dat wij vandaag de dag gebruiken, natuurlijk gedigitaliseerd moet worden.

En denkt u niet dat wij hier over een nacht ijs zijn gegaan, nee, het heeft heel wat discussie opgeleverd. Want is plek dan een werkplek of gewoon een plek, dus thuis, in een wegrestaurant, op de PDA of aan de rand van het zwembad? En moeten we er niet voor waken dat mensen niet dag en nacht gaan zitten werken? Zijn we niet bang dat mensen dan zogenaamd thuis werken maar ondertussen het gras aan het maaien zijn of misschien wel voor de kinderen aan het zorgen zijn? Die angst moet eerst weg. Persoonlijk vind ik een uitspraak van de CEO van Microsoft Nederland in dezen erg mooi: ‘Je moet vertouwen in je mensen hebben’.

Dan hoor ik vaak sceptici roepen van: ‘Ja, ik heb wel vertrouwen in mijn mensen, maaaaaaaaaaaaar’. Daar gaat het dus fout. Als je vertrouwen in je mensen hebt, dan is er geen maar, je zet een punt waar nu de komma staat. Het betekent wel dat je als leidinggevende, manager of hoe je je ook maar wil noemen, op een andere manier zal moeten werken. In plaats van toetsen op aanwezigheid ga je monitoren op de output. Ik ken namelijk genoeg mensen die heel de dag aanwezig zijn op kantoor, maar toch moeite hebben om de gewenste output op tijd af te leveren.

Persoonlijk geef ik leiding aan een aantal mensen die werken volgens de principes van het nieuwe werken. We zien elkaar dus niet de hele dag maar communiceren voornamelijk via de telefoon en via e-mail. Ik denk dat daar binnenkort ook een webcam bijkomt. Projecten houden we bij via het eerder genoemde 37signals, ook leveranciers hebben daar toegang toe. Sturen doen we voornamelijk op resultaat en output.

Basis is dus vertrouwen. Dat betekent wel dat het vertrouwen niet beschaamd mag worden, want dan ben ik ineens niet meer zo flexibel. Zo, nu even kijken hoeveel files er zijn, want dan kan ik beslissen of ik toch nog even vanaf deze plek blijf werken of dat ik op zoek ga naar mijn werkplek.

Hieronder de video van de try-out

Lang leve de samenstellingsverklaring!

Binnenkort verschijnt er op de televisie een nieuwe commercial van een wasmiddel, waarin aangekondigd wordt dat het product zeker niet witter wast dan de vorige verbeterde en nieuwe versie met nieuwe witformule. Gelooft u dat? Ik ook niet! Toch lijkt het er op dat we in de accountancybranche de laatste tijd bezig met de volledige degeneratie van ons eigen product. Er wordt driftig op los gediscussieerd (hier, hier en hier) over het voortbestaan van de samenstellingverklaring. In de laatste de Accountant wordt zelf aangegeven dat voor- en tegenstanders het eigenlijk met elkaar eens zijn: ‘Het is een onding’.

Dus iedere dag opnieuw brengen wij in groten getale ondingen uit, dat klinkt lekker professioneel. Wat wel duidelijk is, is dat de samenstellingverklaring aan een combinatie van een minderwaardigheidscomplex en een imagoprobleem lijdt. Bankiers snappen er helemaal niets van en dat is dan ook weer erg. Ik vind dat persoonlijk niet zo erg, omdat nu wel gebleken is dat bankiers eigenlijk helemaal niet zo slim zijn want anders zouden we nu niet in hun crisis zijn beland. En volgens MKB-Nederland, bij monde van Jurgen Warmerdam, hechten ook ondernemers weinig waarde aan de samenstellingsverklaring. Gek, want we verkopen ze toch steeds iedere dag weer.
Wat natuurlijk wel weer echt des accountants is, is dat de oplossing van dit probleem wordt opgelost door een groep wijze vaktechneuten in een kamer op te sluiten, ze met een nieuwe richtlijn te laten komen die witter wast dan de vorige, terwijl we allemaal weten dat-ie even wit wast als de vorige versie.

Volgens mij moeten we even alles loslaten, diep ademhalen en even slim nadenken. De samenstellingsverklaring heeft niets te maken met wettelijke controle maar wel met een kwaliteitsniveau dat wij ons zelf opgelegd hebben. En de klant mag er geen zekerheid aan ontlenen, maar wij hebben wel ons best gedaan om er een goede jaarrekening van te brouwen. En natuurlijk zullen er ook goede administratiekantoren zijn die precies hetzelfde kunnen, maar die hebben niet de moeite genomen om accountant te worden.

Dus moeten we misschien niet vaktechnisch maar commercieel nadenken over de samenstellingsverklaring. Vragen aan een klant waarom hij bij ons aanklopt en niet bij het administratiekantoor op de hoek? Doorvragen over wat hij van ons verwacht. En dat mogen de beroepsorganisaties ook gewoon doen; ik stel voor om dit te doen onder een kleine 10.000 ondernemers in Nederland. En dan niet met moeilijke vaktechnische vragen, maar gewoon in Jip-en-Janneke-taal. En die input verwerken we dan in de nieuwe samenstellingsverklaring. We vragen een hip reclamebureau om dat gewoon even lekker en goed te verpakken, in normaal Nederlands. Lekker logootje erbij, iets met een vinkje, wat tegenwoordig ook op gezonde producten staat. En een blauw vinkje als we de fiscale controles conform het horizontaal toezicht hebben getoetst en in een rondje dan nog een kredietrating, dan hoeft de bank dat ook niet meer te doen. Reclamecampagne er tegenaan, televisie, radio, cross-mediaal.
We leggen aan de banken uit dat wij wel naar onze klanten hebben geluisterd en dat als zij het dan misschien niet snappen, ze het dan maar aan hun klant moeten vragen; die moeten ze de komende tijd toch ook nog wel het nodige uitleggen. En ook aan de ondernemersclubs leggen we hetzelfde uit – het zal wat tijd kosten – maar ja, dit is wat onze klanten van ons verwachten.

Kortom, gewoon luisteren naar de klant, niet naar het maatschappelijk verkeer, dat doet nu even niet mee. De samenstellingsverklaring en de jaarrekening die eraan vast hangt is ons product, óns product en we moeten maar eens een keer leren dat je daar trots op mag zijn.