Sorry mensen, dat mijn blog er op vrijdag niet was. Ik had pech donderdagavond. Na de altijd spannende en gezellige redactievergadering van Accountancynieuws trof ik mijn auto zonder achterruit aan in de parkeergarage waar ik hem enkele uren daarvoor nog had achtergelaten. U snapt het al, laptop (die ik overigens anders altijd bij mij heb) eruit gejat. Waarschuwing aan u allen: hoe kort uw uitstapje ook is, neem altijd uw laptop mee. En het was eigenlijk vorige week al zo’n rare week. Dinsdag een bezoek aan ons kantoor in Leeuwarden. Half acht vertrokken en om kwart voor tien was ik Utrecht voorbij. Kwart over elf eindelijk in Leeuwarden. Totaal op deze dag 6 uur in de auto doorgebracht. Daarmee kom ik vanzelf bij mijn artikel in Accountancynieuws over het nieuwe werken. We moeten met zijn allen echt slimmer gaan werken, want anders zitten we meer in de auto dan op de weg. Ik steun het initiatief van RABO, ANWB en NS die willen proberen om op 9 oktober een filevrije dag te veroorzaken. Door thuis te werken, telefonisch te vergaderen en goed na te denken over de vervoerssoort die je kiest.
Dat heb ik woensdag maar eens in de praktijk gebracht. Terwijl Accountancy Nederland zich richtte op de opening door Hare Majesteit van het pand van het NIVRA, mocht ik ’s ochtends voor de accountants het nieuwe pand van Unit4 inluiden met een presentatie. Normaal voor mij een kwartiertje rijden, nu toch maar 11 minuten gelopen en 5 minuten in de trein gezeten. Dat ga ik dus maar vaker doen. Moraal van mijn verhaal bij Unit4 was dat accountants zo verschrikkelijk veel op elkaar lijken en ze misschien moeten kiezen voor een meer unieke strategie. Dit is, zeg maar, de gedachte van de blauwe oceaan strategie. Maar om dit toe te kunnen passen, moet je creatief en innovatief zijn en ik zeg het maar zoals het is: dat zijn geen excellente eigenschappen van onze beroepsgroep. Ik was dan ook blij dat voor mij trendwatcher Rob Cremers sprak en die heeft, als je er goed over nadenkt, een steengoed verhaal. Heel kort samengevat: ‘Mensen, de wereld is enorm aan het veranderen en als we ons niet aanpassen, gaat het niet goed.’ Creativiteit en innovatie zijn ook bij hem kernwoorden.
Donderdag ben ik naar Lifehacking Academy geweest. Nee, dat is niet een of andere duistere bijeenkomst van hackers. Lifehacking is een beweging die probeert een antwoord te vinden op onze steeds toenemende informatiemaatschappij. De term life hack staat voor het verzinnen van trucjes om sneller informatie te verzamelen en te verwerken. Even een leuk voorbeeldje: twee jaar geleden moest ik een assessment doen voor mijn huidige baan. Een van de testjes was het brievenbakje, een nog steeds bestaande favoriet bij veel assessmentbureaus. Je krijgt een aantal stukken en de mededeling dat je niemand kan bereiken. Hoe werk je dan die stukken af? Eigenlijk een heel gekke test, want tegenwoordig is niemand meer niet te bereiken. Eigenlijk zou men veel beter kunnen testen met een volle e-mailbak en de mededeling dat iedereen bereikbaar is; dan gaat het pas echt om het filteren van de juiste zaken en de vraag met welk communicatiemiddel je wie gaat benaderen. De komende weken zal ik een aantal life hacks met u gaan doornemen die ik inmiddels zelf toepas.
Iets wat ik totaal niet begreep, was overigens een groep twitteraars. Maar ik denk dat ik eerst moet uitleggen wat twitteren is. Twitteren is – zeg maar – sms’en via het internet. Je laat weten aan je vrienden wat je aan het doen bent of hoe je je voelt. Maar er zijn mensen die doodleuk tijdens een presentatie van iemand continu aan het twitteren zijn. Het zal wel aan mijn leeftijd liggen, maar ik snap daar de lol niet van. Zeker niet omdat ik kwam om efficiënter te leren werken, daar past volgens mij geen getwitter bij.
Terug naar mijn tijdelijk laptoploze bestaan. Dat kost je bijna een hele vrijdag om weer alles op orde te krijgen, te beginnen met het laten repareren van je raam en het doen van aangifte. Er is slechts een kleine troost; de Iliad die ook in de tas zat, is inmiddels via het internet uitgeschakeld en zal het ook nooit meer doen. Moet je maar met je poten van mijn spullen afblijven.
Rest mij nog een ding, en dat is te reageren op de reactie van Frank Jonker van CreAim. Frank was het niet eens met mij om het voorstel van Gerard Bottemanne te ondersteunen. Ik ben het eens met de hoofdlijnen zoals Frank die schetst in zijn commentaar. XBRL, of eigenlijk E-Reporting zoals ik het recentelijk heb genoemd, komt er echt aan! Daar twijfel ik geen seconde aan en ik heb afgelopen dinsdag aan een grote groep accountants nog meegedeeld dat E-Reporting nu echt wel op het actielijstje moet komen. Echter, wat ik wel sympathiek vind van het voorstel van Gerard is dat hij het snel succesvol wil laten zijn op één deelgebied, namelijk de deponering van jaarrekeningen. Persoonlijk zou ik dat gezien de komst van de Samenvalwet misschien wel willen combineren tot een deponering en indiening van de winstaangifte. Wat ik echter ook weer lees, is dat XBRL ook geschikt gemaakt is voor de aangifte OB, LB en de eerstedagsmelding. Laten dat nu dingen zijn die we al doen en die al goed lopen; laten we deze zaken dus gewoon met rust laten. Ondertussen heeft de XBRL-gemeenschap al weer iets nieuws gevonden, namelijk: de bankentaxonomie en de koppeling met Basel II.
STOP. Focus nu op één ding en maak het succesvol en pak dan de rest aan. Frank, dat is niet kritisch en negatief, dat heet opbouwende kritiek.
De accountantswereld heeft in de afgelopen jaren heel veel veranderingen over zich uitgestort gekregen en door de enorme spanning op de arbeidsmarkt komt uit veel organisaties stoom. Toon de accountant in concrete casussen waar de besparingen van E-Reporting kunnen zitten, help hem waar het hem het meeste pijn doet. Heel veel dingen doen we al en we doen ze ook goed. Moet je dan altijd op dezelfde schoenen blijven lopen? Nee. Maar je moet ze niet vervangen door nieuwe als de oude nog niet versleten zijn.
Kortom, het is tijd om concreet te worden; focus op één deelgebied, dat is altijd makkelijker dan de wereld te willen veranderen.
Posts
